Categorie: Artikelen

Omschrijving

Gerichte intimidatie is een nieuwe stap in asieldiscussie

‘Slet’, ‘hoer’ en ‘stinkteef’: in slordige letters staat het groot op deuren, ramen en muren van huizen in Engelen gekalkt. Met name vrouwen lijken het mikpunt van de intimidatie. Ook burgemeester Jack Mikkers liet aan deze krant weten dit uiterst zorgelijk te vinden: „Als je de termen ziet die op de huizen zijn geschilderd, gaat dat niet over mannen. Dat is extra verwerpelijk.”

Utrecht bindt strijd aan tegen buitenlandse inmenging

De gemeente Utrecht voert twee jaar na de rellen in Den Haag in het geheim gesprekken met een groep Eritreeërs die hierbij betrokken waren. Volgens de gemeente zijn de rellen tussen Eritreeërs in Nederland te lang als een openbaar ordeprobleem benaderd. ‘We hebben het hier over ongewenste buitenlandse inmenging.’

Invloed op de eigen situatie: een mogelijk beschermende factor voor bedreigde politieke ambtsdragers

Het houdt iedereen in het lokale bestuur bezig: bedreigingen, intimidatie en stalking vormen een groeiend probleem voor politieke ambtsdragers op lokaal niveau en er is beangstigend weinig handelingsperspectief ontwikkeld.
Het is een van de redenen dat sommige politici zelf iets willen doen aan de eigen situatie. Vaak is het advies vanuit instituties, zoals politie en gemeentelijke organisaties, om niet zelf op daders te reageren. Sommige politici houden zich echter niet stil. We zien hen af en toe in de media. Zij hebben behoefte om zelf invloed uit te oefenen op wat hen overkomt. We volgen een aantal politieke ambtsdragers.

Onrust in de raadszaal

Gejoel, sit-ins en vuurwerk: bijna elke maand wordt ergens een gemeenteraad verstoord.
Vrijwel maandelijks verstoren actievoerders of boze inwoners een vergadering van een gemeenteraad. Het ministerie van Binnenlandse Zaken wil met gemeenten in gesprek over de veiligheid.

De-escaleren is te leren

Samen weerbaarder met de Levendige Lezing ‘In gesprek met kritische inwoners, daar waar het schuurt…’
Raadsleden en griffiers krijgen steeds vaker te maken met spannende gesprekken, soms zelfs met intimidatie of grensoverschrijdend gedrag. In zulke situaties schieten protocollen vaak tekort. Wat doe je als het ‘schuurt’? Wat zeg je? En hoe bewaak je de grens tussen kritisch contact en onveiligheid?

Ik vertrouw jullie voor geen cent

“Ik vertrouw jullie voor geen cent”, zei ze, terwijl ze de gemeenteambtenaar fel aankeek. Plaats van handeling is een zaal in een buurtcentrum, maar het had ook een gemeentehuis of een asielzoekerscentrum in aanbouw kunnen zijn. Het onderwerp: een nog te openen AZC naast een woonwijk. Het oprecht bedoelde verweer van de ambtenaren op vragen kennen we: “U kunt er echt van op aan dat alles volgens de regels verloopt, mevrouw!”. Het verweer valt doorgaans op koude grond. Naar avonden als deze ziet geen enkele ambtenaar uit, en veel van de inwoners verlaten de bijeenkomst eveneens met een onbevredigd gevoel.

Bezorgdheid als breekijzer voor verandering binnen moslimgemeenschappen

Burgemeester Marcouch van Arnhem riep al vaker op om moslimgemeenschappen weerbaar te maken tegen politiek-salafistisch gedachtengoed. Daar mag nog best een schep bovenop. Radicalisering van jongeren uit moslimgezinnen gaat door, ook als we even niet kijken. Dat maakt de ouders bezorgd maar ook handelingsverlegen. Daar ligt voor Nederlandse bestuurders een taak.

Leefbare woestijnen voor de opvang van klimaatvluchtelingen

Agnes Dinkelman, oprichter van Stillare, heeft een ambitieus plan: maak van woestijnen leefbare groene plekken en richt die in als buffers voor de vele miljoenen migranten, die op de vlucht slaan voor klimaatverandering en natuurrampen. ‘Als een leefbare woestijn nieuw perspectief biedt en werkgelegenheid voor de jonge bevolking schept, kunnen we de stroom klimaatvluchtelingen indammen en de aantrekkings kracht van terroristische organisaties ondermijnen.’

Orde en structuur cruciaal bij inburgering

Zelfredzaamheid is niet langer een pijler van het inburgeringsbeleid (Trouw, 3 juli). Gemeentes gaan een sturende rol pakken om taalniveau en arbeidsparticipatie op te schroeven. Veel statushouders missen echter competenties op het gebied van orde en zijn dus niet in staat om ordening en structuur te zien, te plaatsen en toe te passen. Zonder dat is werkelijke participatie in een verregaand georganiseerde maatschappij maar matig mogelijk.